Kamienista plaża

Hel przysłuchiwała się wymianie zdań z wesołym błyskiem w oczach.
No,no.Trafiła mi się brzytewka pomyślała
- W Olimpii spotkasz zarówno kobiety jak i mężczyzn. Jedynie czego nie zauważysz to oznak starości. Do Olimpii trafia się w podobny sposób jak do Walhalii. Umierając ze starości tu nie zawitasz. Co do bogów, to mam nadzieję że nie stracisz głowy dla Lokiego albo Aresa. - uśmiechnęła się

- Czyli każdy człowiek, zmarł .... tragicznie? Z powodu choroby,wypadku... - zaczęła myśleć o swoim sąsiedzie, który zmarł na białaczkę.
Może go spotkam? Gdzieś...
- Czy tylko to jest warunkiem przybycia tutaj? -dodała.

- No cóż. Z reguły zawsze tak jest. Kiedyś przybywali tu wojownicy którzy zginęli w boju. Hańbą było zemrzeć w łóżku ze starości albo z powodu choroby która przykuwała do łóżka. Tutaj trafiają ludzie czynu. Patrz pod nogi moja droga, robi się stromo. Afrodyto idziesz z nami czy wolisz podziwiać jakże przepiękną plażę?
Pytanie to było przepełnione życzliwością . Ani grama złośliwości.

- Oczywiście że idę... - zaśmiała się cicho.
Właściwie to że nie odzywała się przez chwilę było do niej bardzo niepodobne. Ale stało się tak ponieważ zamyśliła się. Myślała o swoim podopiecznym. Co prawda nie przydzielono go jej jeszcze ale ona już sobie go wyobrażała.
- Nigdy nie zrozumiem nowych.. zawsze im się coś zdarza i do tego jeszcze te pytania... - wywróciła oczami.

- Może żeby zrozumieć, powinnaś też zadawać pytania? A nie gardzić nimi, jakby były najbrudniejszymi śmieciami świata. Twojego świata oczywiście - podsumowała jej wypowiedź.
Spojrzała pod nogi, za radą Hel.
Bursztyn? Ale... niebieski?
Ukucnęłą na moment i podniosła niewielkich rozmiarów kamień, o niebieskawym połysku. Odbijał promienie słoneczne, na jej ręce pojawiła się tęcza.

- Laetitio - powiedziała cicho ostrzegawczo Hel dając znać swojej podopiecznej że przesadza. - To jest mały szafirek. Myślę że Hefajstos ładnie by Ci go oprawił w broszę, jak myślisz Afrodyto? - spojrzała na grecką boginię.
Czasami Afrodyta była naiwna jak dziecko dając się wciągać w rozmowy z "nowymi" - pomyślała

Ma rację. Dość szyderstwa, na dziś.
- Jeśli mnie przedstawisz, z chęcią nosiłabym te arcydzieło na szyi - uśmiechnęła się nieznacznie. Chciała zmienić temat.
- A czas? Płynie normalnie, ale nikt się nie starzeje? Wytłumacz mi, proszę.

- Trafia się tutaj tak jak się umarło. Albert Einstein umarł jako staruszek to tutaj odżył jako starzec lecz nie dokucza mu tutaj starość. Ciało jest jedynie powłoką. - wytłumaczyła cierpliwie Hel. - Już prawie jesteśmy na miejscu.
Tam w dali jest Kuźnia bogów. - wskazała na okazałą budowlę w stylu greckim - A tam na zachodzie jest Góra Odyna. Na południu jest Piramida Chelopsa.

- Będę potrzebować snu? Czy ludzie się tutaj męczą, muszą się odżywiać i pić? Na razie nie czuję takiej potrzeby, dlatego nie potrafię tego sama stwierdzić.
Dlaczego to nie ma kieszeń? Przeszukała dyskretnie tunikę, ale nie miała gdzie włożyć niebieskiego kamienia. Mimo, że miała go w ręce, jej dłoń się nie spociła. Na ziemi pisząc sms, już po chwili miała spocone ręce, dlatego się zdziwiła.

Spojrzała na podopieczną rozbawiona.
- Sen to przyjemność Laetitio. Tutaj nie ma potrzeby sobie jej odmawiać. Faktem jest że mieszkańcy wyspy się nie przemęczają ale spać śpią. Jeść i pić również będziesz. Jako klanowiczka Jesionu będziesz jadła złote jabłka Idrunn.
Zapewnią Ci nieśmiertelność i piękną cerę - błysk zębów - Coś w stylu greckiej ambrozji. Jesteśmy już prawie w mieście.
Zaprowadzę Cię prosto do willi.

// Olimpia - Wille